Jezuickie misje Ameryki Południowej

Jezuickie misje Ameryki Południowej

Kapłani Towarzystwa Jezusowego, bardziej znani jako Jezuici, którzy opracowali serię misji w Argentynie, Brazylii, Boliwii, Urugwaju i Paragwaju, nie mieli pojęcia, że ​​pewnego dnia ruiny ich zakładów, wielkich lub małych, być na obwodzie turystycznym.

Odwiedzający zwiedzają ruiny, wielką skalę niektórych kościołów, miejscowe rzeźby skopiowane z europejskiej sztuki dnia oraz drogę paternalistycznego, życzliwego rządzenia, które sprawiło, że misje jezuitów są całkowitym przeciwieństwem zarządzania rodzimymi plemionami gdzie indziej w Ameryce Łacińskiej.

W zamian za zwolnienie od polityki encomienda, w której rodzime plemiona były przedmiotem pracy fizycznej dla ich utrzymania, jezuici zaproponowali nowatorską ideę, w której każda osada, zwana redukcją lub redução w języku portugalskim, została opracowana jako społeczna i ekonomiczna. rozszerzenie misji, aby doprowadzić religię rzymskokatolicką do rdzennej ludności, głównie plemion Guaraní, poprzez duchowe nauczanie, edukację, komercyjne przedsięwzięcia i handel. Misje te stworzyłyby hołd dla korony hiszpańskiej jako "zapłatę" za opuszczenie terytoriów w jezuickiej kontroli. Do każdego reduktora przydzielono dwóch kapłanów, z których każdy miał oddzielne i jasne obowiązki.

Guaraní byli farmerami o reputacji zaciętych wojowników. W ramach systemu redukcji żyli wspólnie i przynosili ze sobą swoje umiejętności rolnicze. Nauczyli się podstawowego wykształcenia i rzemiosła, takich jak stolarstwo, garbowanie skóry, krawiectwo, sztuka, bukmacherstwo i przygotowywanie manuskryptów.

Bardziej obiecującym chłopcom dawano zaawansowane, klasyczne wykształcenie. Społeczeństwo Guaraní szybko stało się piśmienne, a ich talenty architektoniczne stały się znane jako barokowy Guaraní. Indianie pracowali na ziemiach komunalnych, mieli krótki dzień pracy z czasem poświęconym ceremoniom religijnym, sportowi, edukacji i muzyce.

Rozwój kreatywności i sztuki doprowadził do wspaniale wykonanych kościołów i architektury w misjach. Jezuici z kolei chronili plemiona przed "złymi wpływami" i wyzyskiem Europejczyków. W efekcie, ponieważ te obszary Ameryki Południowej były odległe od koron hiszpańskich i portugalskich, jezuici stworzyli własne potężne domeny.

W ciągu następnych 150 lat misje przekształciły się w małe miasta, silne gospodarczo i ośrodki edukacji i rzemiosła dla plemion indiańskich. Redukcje miały swój indywidualny styl, ale wszystkie miały ten sam plan organizacyjny. Wokół placu wiejskiego z krzyżem i figurą świętego patrona misji znajdował się kościół, szkoła wyższa, cmentarz i domy dla mieszkańców Indii. Każde zwężenie zapewniało również dom dla wdów, szpital, wiele warsztatów do tworzenia przedmiotów artystycznych i kilka magazynów.

Gdy dorastali, miasta misyjne zwróciły uwagę Hiszpanii, Portugalii i papieża Klemensa XIV, którzy obawiali się, że jezuici stają się zbyt potężni, zbyt niezależni. W 1756 r. Siły hiszpańskie i portugalskie zaatakowały misje, zabijając wielu i pozostawiając reduciónes i reduçãos w ruinie. Ocalali krajowcy uciekli, a jezuici zostali wydaleni z Ameryki Południowej, tak jak z innych części świata.

Jednak ich duch pozostaje w ruinach wielu misji: szesnastu reducesónes w Argentynie, siedem w Paragwaju i siedem reduçãos w tym, co jest teraz w Brazylii.

Pierwsze misje odbyły się w Brazylii, rozpoczętej w 1609 r., Ale porzuconej w latach 40. XVI w. Po wielokrotnych najazdach Paulistów z Sao Paulo, założonych przez jezuitów w 1554 r. Późniejsze misje były uzbrojone i gotowe do odparcia bandeirantes , Portugalczyków i połowy. - Indyjscy najeźdźcy niewolników z Brazylii.

W Paragwaju tereny misyjne koncentrowały się między rzekami Tebicuary y Paraná w departamentach Misiones i Itapúa. Zobacz tę mapę.

• Jesús del Tavarangué (1685)
  Nazwany Patimonio Universal de la Humanidad przez UNESCO w 1993 roku i znajduje się w Ciudad de Jesús, misja ta znajduje się w malowniczej okolicy i jest jednym z najbardziej odrestaurowanych i odwiedzanych reduktoniów jezuickich.
• Santa Rosa de Lima (1698)
  248 km od Asunción w mieście Santa Rosa, misja ta jest dobrze znana z detali architektonicznych i Capilla de Loreto.
• Trinidad del Paraná (1706)
  Nazwany jako Patrimonio Universal de la Humanidad przez UNESCO w 1993 roku, był to ostatni z jezuickich restrykcji w Paragwaju i jest najczęściej odwiedzanym miejscem. Wielki kościół, szkoła, warsztaty, mieszkania, cmentarz, sad i muzeum oferują wgląd w życie i filozofię misji.

  Argentyna:
  Większość misji znajduje się pomiędzy granicami Paragwaju i Brazylii, w prowincji Missiones.

• San Jose de Lules
• San Ignacio Miní (1732)
• Misja San Ignacio Miní, Nuestra Señora de Loreto, Santa Ana, Santa María La Mayor
• Corpus, San Carlos, San José, Martires, San Javier, Conception, Apostoles, Santo Tomé, Yapeiu, La Cruz, Candelaria
• Sao Lourenco Martir , obecnie znany jako San Lorenzo w regionie Parana.
• San Nicolas , pierwotnie założony w Brazylii i przeniesiony do obecnej prowincji Missiones po atakach bandeirantes .
• Santa Ana , pierwotnie założona w Brazylii i przeniesiona do tego miejsca w pobliżu rzeki Parana.

  Boliwia:
  Misje znajdują się w regionie Chiquitania od Santa Cruz, na wschód przez Río Grande, w kierunku granicy z Brazylią. Misje, zbudowane w latach 1696-1760, zostały uznane przez Światowe Muzeum Dziedzictwa UNESCO w 1990 r. Za "światowe dziedzictwo".

• San Javier 1691, była pierwszą misją w Boliwii. Kościół "to długi niski budynek, dach schodzi stromo, tworząc werandę po bokach i głęboką werandę z przodu. Po jednej stronie znajduje się krużganek z otwartą drewnianą dzwonnicą. Wnętrze kościoła jest prostym prostokątem z dwiema liniami ogromnych kolumn, z których każda wykuto z jednego drzewa, maszerując w dół do ołtarza głównego. Stolarka wybrała dwa kolory, czerwonobrązowy wykonany z miejscowej ziemi i czarny z sadzy. Nad ołtarzem znajdują się rzeźby - surowe według standardów jezuickich, ale żywe - opowiadające historię jezuitów. Zamknięty w ciągu dnia, w nocy kościół ożywa, kiedy elektryczne żyrandole płoną światłem, a nawa jest zapakowana do wieczornej służby. "
  Boziańskie misje jezuitów:
• San Ramón
• San Ignacio de Velazco
• Concepción
• Santa Ana (1637)
• San José de Chiquitos
• San Jose
• San Francisco Javier, Conception, San Miguel, San Rafael
• Sao Joaquin (1747), San Estanislao (1747), Belen (1760)

  Brazylia:

• Sao Miguel Arcanjo (das Missoes) (1687) , w pobliżu miasta Santo Angelo, jest "Unesco wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ruiny macierzystego kościoła São Miguel są głównym symbolem w Brazylii misyjnej cywilizacji. Zaprojektowany przez jezuickiego księdza i architekta João Batistę Promoli, kościół jest przykładem barokowej architektury misjonarzy, inspirowanej zasadami renesansu ustanowionymi przez Vignola dla kościoła Gesu w Rzymie. Największy fragment architektury religijnej w osadach jezuickich, wciąż posiada pozostałości murów, partycji, sklepień, fasady i dzwonnicy, a jako ważne miejsce dziedzictwa światowego został zachowany i odrestaurowany przez Ministerstwo Kultury. Obok znajduje się Muzeum w Missões, gdzie eksponowane są dzieła sztuki i architektury oraz rekonstrukcja osady i indyjskich domów przez architekta Lucio Costa. ".
• Misje San Luis Gonzaga i Santo Angel Custodio
• Santo Angelo (1706), Sao Francisco de Borja (1682), Sao Nicolau, Sao Luiz Gonzaga, Sao Lourenço Martir (1690), Sao Joao Batista (1697)

  Urugwaj:

• San Juan Bautista w dzisiejszej Colonia de Sacramento, założony pierwotnie przez Portugalczyków.

  aby dostać się do którejkolwiek z misji, sprawdź loty z Twojej okolicy. Możesz także przeglądać hotele i wypożyczalnie samochodów.

  Czy odwiedziłeś misje jezuitów? Jeśli tak, podziel się swoimi doświadczeniami z postem na forum.

  Buen viaje!