Recenzja musicalu "Koty" w Fisher Theatre w Detroit

01 z 05

"Koty"

Muzyczny Cats zadebiutował na londyńskiej scenie w 1981 roku, ale jego innowacyjne założenie sprawia, że ​​jest ponadczasowy. Podczas gdy muzyka Andrew Lloyda Webbera jest zdecydowanie "zapadająca w pamięć", to kotka choreograficzna Gillian Lynne wyróżnia go. Cała obsada zobowiązuje się do kynologicznych manier, a wykorzystanie przez Lynn elementów jazzu i baletu w choreografii dopełnia iluzji.

Koty są serią winiet opartych na książce wierszy TS Eliota: Księga praktycznych kotów Old Possum . Równe części opera i balet kot, winiety są tylko luźno związane razem przez fabułę. To sprawia, że ​​przedstawienie trudno jest czasem obserwować, dlatego zalecane jest przeczytanie streszczenia przed rozdaniem.

02 z 05

Streszczenie

Spektakl otwiera się na złomowisku, gdzie koty Jellicle jednoczą się na coroczną uroczystość: The Jellicle Ball. Gdy koty się zbierają, zauważają publiczność (tym samym przełamując czwartą ścianę) i starają się wyjaśnić, co odróżnia rasę Jellicle od siebie.

Koty Jellicle

Jak się okazuje, koty Jellicle mają trzy imiona. Imię jest takie, jak je nazywają ludzie, drugie imię używane jest przez inne koty, a trzecie jest utrzymywane w tajemnicy. W rzeczywistości każdy kot spędza całe życie na rozważaniu tego, co wyjaśnia, dlaczego koty często wydają się medytować.

Podróż do Heaviside Layer

Koty czekają na starszego członka grupy, Old Deuteronomy, aby rozpocząć grę. Wygląda na to, że Stary Powtórzonego Prawa wybierze, który kot wzniesie się, lub Podróż do Heaviside Layer, aby się odrodzić. Ta decyzja określa ramy opowieści. Poniżej znajduje się seria przesłuchań (lub winiet) różnych kotów zgromadzonych, w tym Jennyanydots, Old Grumbie Cat; Rum Tum Tugger, psotny lothario; Bustopher Jones, tłusty kot wysokiej społeczności; Szparagi ("Gus"), były teatralny kot; i Skimigence, the Railway Cat.

Grizabella, The Glamour Cat

Przez całą noc Grizabella (aka The Glamour Cat) sprawia, że ​​pojawiają się wielokrotnie. Przerażony "kot" nocy szuka akceptacji innych kotów i jest rozważany przez Stary Powtórzonego Prawa. Jest ona wielokrotnie odrzucana przez grupę, ale Stary Powtórzonego kończy się jako moment, w którym Grizabella wspomina szczęśliwsze czasy ( Wspomnienia ).

Macavity: The Antagonist

Innym kotem, który pojawia się od czasu do czasu, jest Macavity, złowrogi, zły kot, który jest zły na to, że nie został zaproszony na bal. Z pomocą dwóch swoich popleczników porywa Stary Powtórzonego Prawa. Kiedy wraca do grupy przebranej za Stary Powtórzonego Prawa, zostaje odkryty, walczy z innymi kocurami, a na koniec sam się poraża, próbując uciec. Jednak po zakończeniu zamieszania wciąż nie ma Starego Powtórzonego Prawa. Na scenie opuścił magiczny Mr Mistoffelees, Czcigodny Kot, który używa swojej magii, by przywrócić Stary Powtórzonego Prawa.

Wniosek

Nadszedł czas, aby Stary Powtórzonego Prawa podjął decyzję. Gdy Grizabella powraca po raz kolejny, aby zabrać Memories , koty w końcu ją akceptują, a ona zostaje wybrana jako kot w Journey to Heaviside Layer, aby się odrodzić. Spektakl kończy się końcem balu z ostatnim filmem Old Deuteronomy "The Addressing of Cats".

03 z 05

National Tour 2010

Biorąc pod uwagę, że National Tour of Cats 2010 w zasadzie wykorzystuje kierunek, choreografię, scenografię i kostiumy oryginalnej produkcji nagrodzonej nagrodami Tony, trudno jest znaleźć błąd. Oczywiście, Richard Stafford, dyrektor trasy / choreograf powinien również zostać uznany. W przypadku zestawu i kostiumów były one reprodukowane z oryginalnych projektów Johna Napiera, laureata nagrody Tony.

Rezultat jest wyjątkową wizytówką dużej, utalentowanej obsady. Podczas gdy efekty specjalne są czasami rozpraszające i słowa wierszy TS Eliota czasami trudno odróżnić, piękna muzyka, innowacyjna choreografia i wszechstronnie utalentowana obsada sprawiają, że produkcja jest warta zobaczenia.

04 z 05

Obsada

Prawdziwą gwiazdą trasy w 2010 roku jest reżyser castingowy, któremu udało się znaleźć nie tylko aktorów, którzy potrafili śpiewać i tańczyć, ale także potrafili oddawać luźną, kocią łaskę poprzez mowę ciała i manieryzmy. Obsada była po prostu fenomenalna, a każdy członek obsady był przyzwyczajony do swoich talentów i sił w każdej scenie.

Standouts z Michigan

Dwie z wyróżniających się obsady są mieszkańcy Michigan, Anastasia Lange i Adam Steiner.

Lange gra Grizabellę i śpiewa zapadające w pamięć wspomnienia . Lange została stworzona, by wyglądać jak Gloria Swanson w Sunset Boulevard , ale to jej język ciała przekazuje, jak zmęczony światem kot Glamour. Podczas występu, gdy śpiewała urywki słynnej piosenki w całym serialu, była to ostateczna, podnosząca płuca interpretacja Pamięci, która wywołała emocjonalną reakcję i oszałamiający podziw.

Adam Steiner pochodzi z Detroit i uczęszczał na Western Michigan University. Jego portret Rum Tuma Tuggera, psotnego kota lothario, ukradł show. Wydawał się przekazywać Tim Curry jako Frank N. Furter z The Rocky Horror Picture Show , podczas gdy jego biodra kierowały Conrada z Bye, Bye Birdie . Jego zabawna osobowość była jednak jego własną.

Gus theatre Cat

Nathan Morgan był świetny jak stary, porażony przez porażenie szparagami ("Gus") i potężniejszy Tygrys. Zręcznie zarządzał aktorskim przejściem ze zniszczonego teatru - wraz ze starszym głosem i drżącą łapą - do młodszej wersji "Gusa" grającego na scenie Tigergrowl. Jego śpiewny głos był silny i bogaty, a on był absolutnie zabawny i czarujący w tej roli.

05 z 05

Zestaw, efekty specjalne, dźwięk, choreografia i udział publiczności

Całe przedstawienie odbywa się w jednościennym złomowisku. Hodowla śmieci pasuje do siebie w taki sposób, aby zapewnić różne poziomy i wygodne schowki dla kotów.

Efekty specjalne

Efekty specjalne były czasem rozproszeniem w serialu. Na przykład opona, która przepuszcza Grizabellę do Heaviside, była "napędzana" tak dużą ilością dymu i światła, że ​​wydawała się bardziej przypominać latające spodki niż duchowe wzniesienie. Dodatkowo, mgła czasami dryfowała na widownię i przesłaniała akcję na scenie.

Choreografia

Z wyjątkiem Ostatniego Stoiska Growltigera , choreografia była niesamowita, szczególnie biorąc pod uwagę ograniczoną liczbę scen i duży rozmiar obsady, który był obecny podczas większości scen w serialu.

Dźwięk

Bywały czasy, kiedy wysokie nuty piosenek wydawały się przenikliwe. Nie było jasne, czy było to spowodowane sprzężeniem zwrotnym z systemu nagłośnienia, czy z wysokimi "kotami". Trudno też było usłyszeć poezję TS Eliota, która służyła zarówno jako tekst do piosenek, jak i książka do serialu. To sprawiło, że trudna do opanowania jest już bardzo trudna fabuła.

Udział w audiencji

Podczas gdy show ma być interaktywny, koty pojawiają się tylko kilka razy na krawędziach publiczności, a jeden członek obsady tańczył z członkiem widowni - Rum Tum Tugger - chwilą był niezręczny. Poza specjalnym efektem oświetlenia, który został nieco skierowany w stronę publiczności, błyszczące serpentyny były jedyną częścią produkcji, która opuściła scenę.