5 paryskich muzeów mieszczących się w zapierających dech w piersiach budynkach

01 z 06

Paryskie Muzea dla miłośników architektury

Cieszący się niezwykłą liczbą światowej klasy muzeów - od Luwru po Palais de Tokyo - Paryż słynie na całym świecie z kolekcji dzieł sztuki. Ale w niektórych przypadkach arcydzieła, które czekają w środku, nie są jedynymi kartami losowania dla odwiedzających. Te 5 paryskich muzeów są warte uwagi także dla budynków, które je pomieszczą: wspaniałe budowle, których niezwykła lub wyszukana architektura czyni z nich dzieła sztuki same w sobie. Często zaprojektowane przez uznanych architektów, dodają piękna i złożoności krajobrazowi miasta i często oprawiają zbiory muzeum w interesujący i odpowiedni sposób. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, gdzie zaprowadzić zapierającą dech w piersiach architekturę, odkrywając jednocześnie jedne z najlepszych muzeów francuskiej stolicy .

02 z 06

Centre Georges Pompidou

Z pewnością jeden z najdziwniejszych budynków, który stał się ikoną paryskiego pejzażu miasta XX wieku, Centre Georges Pompidou stanowi nieodzowny przystanek dla fanów powojennej architektury.

Współprojektowany przez architektów Renzo Piano i Richarda Rogersa, słynna konstrukcja była niezwykle kontrowersyjna, gdy odsłonięto ją do otwarcia centrum kulturalnego w 1977 roku. Francuska gazeta Le Figaro nawet oświadczyła, że ​​"Paryż ma swojego potwora, tak jak ten w Lochness. " Jaskrawo kolorowa budowla, zaprojektowana tak, by przypominała szkielet, z krwią, wodą i innymi płynącymi z niej płynami, wciąż ma swoich przeciwników. Ale dla wielu jest to triumf nowoczesnego projektu.

Piano i Rogers, dążąc do stworzenia budynku, który nie wyglądałby jak żaden inny na świecie i który stałby się prawdziwą publiczną przestrzenią dla kultury, rozrywki i spotkań, miał na myśli demokratyczny etos, kiedy je projektował. Najbardziej uderzającą cechą budynku jest prawdopodobnie nieprzerwana przestrzeń od podłogi do podłogi: nie ma żadnych struktur nośnych umieszczonych między piętrami, które są całkowicie elastyczne i mogą być łatwo zreorganizowane lub podzielone przez kuratorów dla specjalnych eksponatów lub wydarzeń.

Zamiast zajmować przestrzeń wewnątrz, jak zwykle, konstrukcje nośne są umieszczane na zewnątrz budynku, trochę jak szkielet zewnętrzny.

Jest w nim skomplikowany kod koloru: Niebieskie rurki oznaczają cyrkulujące powietrze; żółty oznacza energię elektryczną; zielony dla wody; i czerwony dla osób krążących (windy i schody ruchome są umieszczone w tych ostatnich probówkach).

Około 15 000 ton stali i szkła wykorzystano do stworzenia struktury mamuta, obecnie powszechnie uznawanej przez paryżan za serce i duszę centralnego Paryża. Wydawać by się mogło, że utopijna wizja architektów odniosła niezwykły sukces: Centrum Pompidou, lub "Beaubourg", jak to jest znane lokalnie, jest centrum kulturalnym, muzeum i biblioteką publiczną, z którego codziennie korzystają obywatele wszystkich dziedzin życia. Stała się istotną częścią paryskiej kultury, nie tylko dla zamożnych.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Widoki panoramiczne

W Muzeum Narodowym Sztuki Nowoczesnej, z arcydziełami Henri'ego Matisse'a, Paula Klee, Pabla Picassa, Wassily'ego Kandinsky'ego, Rene Magritte'a, Niki de Saint-Phalle i niezliczonych innych kluczowych artystów XX i XXI wieku, stale odświeżana stała kolekcja znany na całym świecie ze swojego zakresu i znaczenia. Przestronne, jasne przestrzenie ekspozycyjne pozwalają docenić wyjątkową strukturę budynku, gdy weźmiesz w nim wspaniałe dzieła sztuki, a także oferują niezapomniane widoki na Paryż.

Wreszcie, weźcie (nieco klaustrofobiczne) zamknięte tunelami schody ruchome aż do najwyższego poziomu, aby napić się kawy, zjeść obiad lub kolację w Georges, restauracji na dachu z jednymi z najlepszych panoramicznych widoków Paryża. Z tego miejsca można zobaczyć większość innych kultowych budynków miasta, od Wieży Eiffla i katedry Notre Dame, po Sacre-Coeur na wzgórzu Montmartre.

03 z 06

Fondation Louis Vuitton

Nowe Fondation Louis Vuitton, nowe prywatne centrum sztuki współczesnej w Paryżu, które otworzyło swoje podwoje dla publiczności w 2014 roku, nosi imię kultowego producenta luksusowych akcesoriów. Ale projekt słynnego amerykańskiego architekta Franka Gehry'ego, znany z czerpania inspiracji z form organicznych spotykanych w przyrodzie, zdobył już sobie opinię publiczności paryskiej, która nie zawsze początkowo szaleje na temat współczesnych eksperymentów.

Pojawiający się niemal tak, jakby pochylał się prosto w wiatry przyszłości, budynek zatrzymujący się, przywołujący stalowo-szklany statek z 12 żaglami pochylonymi na zewnątrz, zbudowany jest z 3600 pojedynczych paneli ze szkła i 19 000 paneli Ductal, wzmocnionej formy betonu . Ma w sobie futurystyczne, niemal kosmiczne powietrze, jednak Gehry był równie inspirowany przez eleganckie zastosowanie szkła w salach wystawowych Belle-Epoque, takich jak Grand Palais (patrz dalej).

Oprócz futurystycznej interpretacji żaglówki, inni mogą zobaczyć w budynku blanszowane, lśniące skorupiaki, a może serię szklanych fal rozbijających się o morze. Pewne jest, że ten nowszy dodatek do paryskiej sceny sztuki współczesnej sprawił, że było ono jeszcze bardziej żywe, ponownie zasilając miasto, które zaczęło być postrzegane jako nieco stateczne i staroświeckie.

Tłumy gromadzą się na eksponatach w Fondation, położonym na skraju zielonego Bois de Boulogne, jednego z największych parków w Paryżu i terenów zielonych. Wewnątrz pomieszczenia wystawowe są skąpane w świetle, a przyjemna restauracja z pomarańczową rybką zawieszoną na suficie, a także zaprojektowana przez Gehry, stanowi wyjątkowe miejsce na nieformalny lunch lub bardziej oficjalny obiad.

04 z 06

Muzeum Quai Branly

Kolejny względny przybysz do stolicy Francji, to rozległe muzeum i ośrodek kulturalny poświęcony sztuce i kulturze z Azji, Afryki, Oceanii i obu Ameryk, szczyci się jedną z najbardziej zapierających dech w piersiach nowych struktur w mieście.

Zaprojektowany przez uznanego francuskiego architekta Jeana Nouvela na zlecenie byłego francuskiego prezydenta Jacquesa Chiraca, muzeum Quai Branly zostało zbudowane, aby pomieścić około 300 000 dzieł sztuki i innych artefaktów z kilkudziesięciu kultur. Stojąc na palach i rozmieszczonych na pięciu poziomach, konstrukcja oparta jest na kilku wielokolorowych pudłach zawieszonych nad głównym szkłem i metalową fasadą, tworząc bardziej kameralne przestrzenie wystawiennicze w obrębie większego, bardziej otwartego. Aby uzyskać dostęp do głównej przestrzeni wystawienniczej, zwiedzający są prowadzeni przez bujne ogrody wewnętrzne, a różnorodne przestrzenie i nisze muzeum są odsłonięte jedynie poprzez proces indywidualnej eksploracji. Przejrzystość i nieprzejrzystość przeplatają się, tworząc konkurencyjne poczucie otwartości i tajemnicy, odpowiadające misji muzeum, która inicjuje osoby odwiedzające praktyki artystyczne i kulturowe poza Zachodem. Nie było bez kontrowersji - wielu oskarżyło muzeum o traktowanie nie-zachodnich jako "egzotycznych" i gloryfikujących wiek kolonialnej potęgi - ale projekt jest bezdyskusyjnie interesujący i warty obejrzenia.

Zielona ściana

Branly jest również znany ze swojej ogromnej "żywej ściany zieleni", która jest dosłownie zawieszona nad szczytem budynku, mierząc ponad 2600 stóp kwadratowych. Ściana została zaprojektowana przez botanika i naukowca Patricka Blanca i pomieści 1500 roślin ze 150 różnych gatunków - prawdziwy żyjący ekosystem zawieszony nad muzeum. Wśród zieleni są paprocie, irysy, fuksje i wierzby.

Restauracja Panoramic Rooftop

Restauracja na dachu hotelu Quai Branly, Les Ombres, została zaprojektowana przez Jeana Nouvela i oferuje wspaniałe widoki na miasto, w tym na wieżę Eiffla, która znajduje się w pobliżu. Jest to idealne miejsce na romantyczną kolację w stolicy.

Aby uzyskać więcej informacji o muzeum i zarezerwować bilety lub stolik, odwiedź oficjalną stronę internetową.

05 z 06

Grand Palais

Ten jest tym, co nazwalibyśmy "starcem, ale dobrodziejstwem". Jeden z najwybitniejszych przykładów architektury Belle-Epoque w Europie, rozległa przestrzeń wystawowa, znana jako Grand Palais, nadal potwierdza dzisiaj, no cóż, wielkość Paryża z przełomu XIX i XX wieku.

Dzięki eleganckiemu szklanemu panelowi i delikatnej, jasnozielonej kowalskiej, miejsce zostało zainaugurowane w samą porę na Światową Wystawę w 1900 roku w Paryżu, symbolizującą śmiało nowoczesną transformację miasta. Po dziesięcioleciach zaniedbań w połowie XX wieku, został całkowicie odnowiony na początku XXI wieku i od tego czasu stał się jednym z najczęściej odwiedzanych lokali dla tymczasowych eksponatów, a także Międzynarodowych Targów Sztuki Współczesnej FIAC.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat francuskiej stolicy podczas Belle Epoque, jest to niezbędny przystanek na Twojej trasie - obok eksploracji starych domów towarowych Printemps i Galeries Lafayette, które również oferują zapierające dech w piersiach budynki z tego okresu.

Więcej informacji na temat Grand Palais można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej.

06 z 06

Arabski Instytut Świata: łączenie nowoczesnego i tradycyjnego wzornictwa

Ostatni, ale z pewnością nie mniej ważny, Institut du Monde Arabe (Arabski Instytut Świata) jest jednym z najpiękniejszych i najciekawszych budynków, w których można podziwiać dawną Dzielnicę Łacińską na lewym brzegu. Jeśli ta dzielnica znana jest z przesiąkniętej staroświecką tradycją, ten Instytut przynosi świeże perspektywy i odważnie współczesne, międzykulturowe poczucie stylu.

Instytucja kulturalna poświęcona sztuce i tradycjom z Bliskiego Wschodu i Półwyspu Arabskiego została zaprojektowana wspólnie przez Jeana Nouvela (patrz jego inne dzieło na temat Musee Branly powyżej). Jego oszałamiająca szklana i metalowa fasada z misternie wzorzystymi, ruchomymi metalowymi panelami, które nawiązują do mozaikowej tradycji kultur, w tym Maroka i Turcji, jest jednym z najbardziej charakterystycznych i oryginalnych w mieście. Podczas gdy panele powoli przesuwają się po ekranie za szybą, oko dostrzega subtelne przesunięcia światła i cienia, które sprawiają, że fasada wygląda trochę jak wodny miraż pustyni w zasięgu ręki.

Z boku, przefiltrowane światło płynące z zewnątrz ma na celu przywołanie zasad projektowania, które są tradycyjne dla islamskich stylów architektonicznych.

Interesujący i stale odświeżany program eksponatów, filmów i innych wydarzeń w centrum daje zwiedzającym dogłębne spojrzenie na tradycje kulturalne i artystyczne z całego świata arabskiego, a obszerna herbaciarnia na 9. piętrze oferuje zarówno relaksującą przerwę od miejskiego zgrzytu, jak i wspaniały widok na Sekwanę i miasto poza nią. Jest to zdecydowanie przystanek warty rozważenia, gdy szukasz wyjścia z utartej ścieżki w Paryżu .