Herb Peru został zaprojektowany przez dwóch kongresmenów, José Gregorio Paredesa i Francisco Javiera Cortés, i oficjalnie przyjęty w 1825 roku. Został nieznacznie zmodyfikowany w 1950 roku, ale od tego czasu pozostał niezmieniony.
Istnieją cztery różne wersje herbu Peru: Escudo de Armas (herb), Escudo Nacional (tarcza narodowa), Gran Sello del Estado (pieczęć państwowa) i Escudo de la Marina de Guerra (tarcza morska) ).
Wszystkie warianty mają jednak tę samą tarczę lub tarczę.
W technicznych terminach heraldycznych tarcza rozdziela się na pół i rozdziela na blady. W prostym języku angielskim linia pozioma dzieli ekran na dwie połówki, z pionową linią dzielącą górną połowę na dwie sekcje.
Na tarczy znajdują się trzy elementy. W lewym górnym rogu znajduje się vicuña , narodowe zwierzę z Peru. W prawym górnym rogu pokazano drzewo cinchona, z którego ekstrahowana jest chinina (biały krystaliczny alkaloid o właściwościach przeciwmalarycznych, stosowany również do aromatyzowania tonikiem wody). Dolna sekcja pokazuje róg obfitości, róg obfitości obfitujący w monety.
Razem trzy elementy peruwiańskiego herbu reprezentują florę, faunę i mineralne bogactwo narodu.