Dzięki różowym upierzeniu, eleganckim łabędziom i imponującym zakrzywionym dziobom, flamingi są bez wątpienia jednymi z najbardziej rozpoznawalnych ptaków Afryki. Istnieje sześć różnych gatunków flamingów na świecie i dwa różne gatunki w Afryce - mniejszy flaming i większy flaming. Oba gatunki afrykańskie różnią się znacznie kolorystycznie od jasnej fuksji do prawie białej, w zależności od poziomu bakterii i beta-karotenu w ich diecie.
Jednak jedna cecha charakterystyczna nigdy się nie zmienia - i jest to skłonność flamingów do stania na jednej nodze.
Wiele różnych teorii
Z biegiem lat zarówno naukowcy, jak i świeccy wysuwali wiele teorii w nadziei wyjaśnienia tego dziwnego zachowania. Niektórzy wysunęli hipotezę, że działanie równoważące flamingów pomogło im zmniejszyć zmęczenie i zmęczenie mięśni, pozwalając jednej nodze odpocząć, podczas gdy druga poniosła największy ciężar ptaka. Inni sądzili, że być może mając tylko jedną nogę na ziemi, flaming będzie mógł szybciej wystartować, dzięki czemu łatwiej będzie uniknąć potencjalnych drapieżników.
W 2010 roku zespół naukowców z Nowej Zelandii wysunął teorię, że stojąc na jednej nodze był objawem senności. Zaproponowali, że flamingi (takie jak delfiny) mogą pozwolić snu na połowę swojego mózgu, podczas gdy drugą połowę świadomie obserwują drapieżniki i utrzymują pionową pozycję.
Gdyby tak było, flamingi mogły podświadomie podciągać jedną nogę tak, jakby spoczywały na ziemi, podczas gdy odpowiadająca jej połowa mózgu spała.
Metoda utrzymywania ciepła
Jednak najszerzej akceptowana teoria to jedna zrodzona z szeroko zakrojonych badań przeprowadzonych przez psychologów porównawczych Matthew Andersona i Sarah Williams.
Dwaj naukowcy z Uniwersytetu św. Józefa w Filadelfii spędzili kilka miesięcy na badaniu flamingów uwięzionych, a podczas procesu odkryli, że na flamingo na jednej nodze trwa dłużej niż na ptaka na dwóch nogach, skutecznie odrzucając tę teorię. W 2009 r. Ogłosili swoje wnioski - że jednonogi (lub uniponalny) ma związek z ochroną cieplną.
Flamingi to ptaki brodzące, które większość życia spędzają przynajmniej częściowo zanurzone w wodzie. Są to podajniki filtrujące, wykorzystujące dzioby podobne do sita, aby przesuwać podłogę laguny po solankę z krewetkami i algami. Nawet w tropikalnym klimacie ten styl życia naraża ptaki na nadmierne straty ciepła. Dlatego, aby zminimalizować czynnik chłodniczy polegający na utrzymywaniu stóp w wodzie, ptaki nauczyły się balansować na jednej nodze naraz. Teorię Andersona i Williamsa potwierdza fakt, że flamingi na suchym lądzie zwykle stoją na dwóch nogach, rezerwując jednonogi odpoczynek w wodzie.
Sztuka jednonogi stojący
Bez względu na motywy flamingów, nie można zaprzeczyć, że stanie na jednej nodze to talent. Ptaki mogą utrzymywać tę równowagę przez wiele godzin, nawet w wyjątkowo wietrznych warunkach.
Początkowo wielu naukowców uważało, że ptaki faworyzują jedną nogę nad drugą, w podobny sposób, jak dana osoba ma rację lub jest leworęczna. Ale Anderson i Williams odkryli, że ptaki nie wykazywały żadnych preferencji, często zmieniając swoją stojącą nogę. Ta obserwacja również potwierdza ich teorię, ponieważ sugerowałoby to, że ptaki wymieniają się nogami, aby nie dopuścić do tego, by którykolwiek z nich stał się zbyt zimny.
Gdzie zobaczyć Dzikie flamingi
Niezależnie od tego, czy stoją na jednej nodze, czy mają dwie nogi, lub złapali się w środku lotu, widząc flamingi na wolności to spektakl, którego nie można przegapić. Są imponujące w dużych ilościach, a najlepszym miejscem na ich zobaczenie w tysiącach jest dolina Rift w Kenii. W szczególności Lake Bogoria i Lake Nukuru to dwa najbardziej znane na świecie lęgowiska flamingów. Gdzie indziej miski soli Walvis Bay w Namibii wspierają wielkie stada zarówno mniejszego jak i większego flaminga; podobnie jak Lake Chrissie w RPA i Lake Manyara w Tanzanii.
Ten artykuł został zaktualizowany i ponownie napisany w części przez Jessicę Macdonald 20 października 2016 r.