5 mało znane miejsca światowego dziedzictwa UNESCO w Indiach

01 z 06

Przegląd światowego dziedzictwa UNESCO w Indiach

Indie mają 32 wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, które są zarządzane przez Archeological Survey of India. Składają się z 25 obiektów kulturalnych (naznaczonych wyjątkowym kunsztem z kamienia) i siedmiu naturalnych miejsc. Wiele z nich jest dobrze znanych, szczególnie zabytki takie jak: Taj Mahal w Agrze, Czerwony Fort w Delhi, ruiny Hampi w Karnatace, erotyczne świątynie w Khajuraho , jaskinie Ajanta i Ellora w Maharashtra oraz Park Narodowy Sundarbans w Zachodnim Bengalu.

Istnieje jednak wiele mniej znanych witryn, które mają znaczenie. Niektóre z nich, być może nigdy nie słyszałeś!

02 z 06

Park Archeologiczny Champaner-Pavagadh, Gudżarat

Champaner i Pavagadh są pełne historycznych, architektonicznych i archeologicznych skarbów pochodzących zarówno z tradycji muzułmańskiej, jak i hinduskiej, datowanych na VIII i XIV wiek. Należą do nich twierdza na wzgórzu, pałace, miejsca kultu (Jama Masjid jest jednym z najbardziej spektakularnych meczetów w Gujarat), obszary mieszkalne, zbiorniki wodne i studnie schodowe.

Liczbę zabytków w Champaner szacuje się na ponad 100! To średniowieczne miasto położone jest około 145 kilometrów (90 mil) na południowy wschód od Ahmedabad i 50 kilometrów (31 mil) na północny wschód od Vadodara w Gujarat. Wkrótce stał się stolicą stanu w XV i XVI wieku, po tym, jak Sułtan Mahmud Begada z Ahmedabadu (wnuk Ahmeda Shaha, który założył Ahmedabad) zdobył ją po długiej bitwie. Zbudował tam wiele wspaniałych zabytków i zbiorników wodnych. Jednak czasy chwały miasta dobiegły końca w 1535 r., Kiedy to został przejęty przez cesarza Mogołów Humayuna, a stolica przeniesiona z powrotem do Ahmedabadu.

Niedaleko, na północ od Champaner, skaliste wzgórze Pavagadh gwałtownie wznosi się 800 metrów (2600 stóp) od otaczających równin. Na szczycie znajduje się świątynia Kalika Mata, poświęcona mrocznej bogini matce Kali. Jest to ważna świątynia kultu shakti (kobiety energii) i jest jednym z najpopularniejszych miejsc pielgrzymek hinduistycznych w Gujarat. Niezwykle, świątynia ma zbudowaną nad nią świątynię muzułmańską.

Dlaczego jest to witryna światowego dziedzictwa?

Park Archeologiczny Champaner-Pavagadh jest jedynym niezmienionym i kompletnym muzułmańskim miastem preghafghim w Indiach. Jest to świetny przykład krótkotrwałej stolicy i pozostaje wrażliwy na skutek ingerencji ze współczesnego życia, lasów i porzucenia. Jego struktury doskonale łączą architekturę muzułmańską i hinduską. Warto zauważyć, że specjalna konstrukcja jego wielkiego meczetu (Jama Masjid) została wykorzystana do późniejszej architektury meczetowej w Indiach.

03 z 06

Grupa zabytków w Pattadakal, Karnataka

Wspaniałe zabytki Pattadakal są powszechnie odwiedzane w połączeniu z zabytkami Badami (dawniej Vatapi) i Aihole na wycieczce z Hampi . Region ten był sercem imperium Chalukya, które rządziło tam między IV a VIII wiekiem. Uważa się, że Pattadakal był kiedyś ich stolicą i miejscem koronacji ich królów.

Zabytki składają się z dziewięciu hinduskich świątyń i sanktuarium Jain otoczonego wieloma mniejszymi świątyniami. Świątynia Virupaksha została zbudowana przez królową - a nie króla! Królowa Lokamahadevi zbudowała ją w 740 roku, aby uczcić zwycięstwo męża nad Palawami z Kanchipuram w Tamil Nadu.

Tym, co sprawia, że ​​świątynie są naprawdę wyjątkowe, są skomplikowane rzeźby i napisy, które je pokrywają. Kompletne wnętrze świątyni Virupaksha zdobią piękne rzeźby i rzeźby, w tym odcinki z Ramajany i Bhagawad Gity.

Dlaczego jest to witryna światowego dziedzictwa?

Grupa zabytków w Pattadakal jest zwieńczeniem najwcześniejszych innowacyjnych eksperymentów w architekturze hinduskiej świątyni Vesara. Ten styl łączy styl architektury świątynnej drawidyjskiej (południowej) i nagorskiej (północnej). Inne godne uwagi przykłady stylu Vesara w Karnataka to świątynie Hoysala w Belur, Halebidu i Somnathpura.

04 z 06

Schroniska skalne w Bhimbetka, Madhya Pradesh

Schroniska skalne w Bhimbetka znajdują się u podnóża gór Vindhya w dzielnicy Raisen w Madhya Pradesh , w Ratapani Wildlife Sanctuary. Są najlepiej dostępne z Bhopal, około godziny drogi stąd.

Istnieje ponad 700 schronisk skalnych, skupionych głównie w pięciu skupiskach w gęstym lesie. Te rzadkie schrony skalne zostały odkryte dopiero w 1957 r. (I to też przez przypadek). Niezwykłe znalezisko archeologiczne, schroniska sięgają czasów paleolitu, a niektóre z nich zostały zamieszkane przez Homo erectus (wcześniejszy gatunek ludzki) ponad 100 000 lat temu. Wykopaliska ujawniły najwcześniejsze ślady ludzkiego życia na subkontynencie indyjskim i na początku południowoazjatyckiej epoki kamienia (od 50 000-3000 pne). Znaleziono tam liczne kamienne narzędzia, w tym topory i tasaki.

Ponad 400 schronisk skalnych ma malowidła skalne, tworzone w różnych okresach czasu. Ich sceny odzwierciedlają tradycje kulturowe plemiennej wioski Adivasi otaczającej schroniska.

Dlaczego jest to witryna światowego dziedzictwa?

Skalne schronienia Bhimbetki i ich wyjątkowa sztuka rocka pokazują długą interakcję między ludźmi i krajobrazem, a także są ściśle związane z gospodarką łowiecko-kolekcjonerską.

05 z 06

Manas Wildlife Sanctuary, Assam

Pomyśl o parkach narodowych w Assam, a Kaziranga najprawdopodobniej przychodzi na myśl. Jednak Assam ma również inny punkt różnorodności biologicznej, który jest miejscem światowego dziedzictwa.

Manas Wildlife Sanctuary obejmuje rzekę Manas w Assam, najbardziej dostępnym stanie w północno-wschodnim regionie Indii , i dzieli granicę z Bhutanem. Malownicze zalesione wzgórza i aluwialne użytki zielone stanowią ważne siedlisko dla wielu rzadkich i zagrożonych gatunków dzikich zwierząt. Należą do nich tygrysy, nosorożce, wąsy, pigmejowe świnki, zające, żółwie Assam i bengalskie florican. W parku występuje również duża populacja dzikich bawołów wodnych.

Ciężkie kłusownictwo i działalność terrorystyczna spowodowały, że sanktuarium zostało umieszczone na liście Światowego Dziedzictwa w Niebezpieczeństwie w 1992 r. Jednak zostało ono usunięte z listy w 2011 r. Po udanych działaniach ochronnych.

Sanktuarium może być zwiedzane przez safari jeepami i słoniami wczesnym rankiem i popołudniem. Znajduje się około pięciu godzin od Guwahati.

Dlaczego jest to witryna światowego dziedzictwa?

Manas Wildlife Sanctuary ma unikalne środowisko naturalne, które jest znane ze swojej bogatej różnorodności biologicznej, spektakularnych krajobrazów i krajobrazu. Znajduje się tam 22 najbardziej zagrożonych gatunków ssaków w Indiach. W sumie sanktuarium jest domem dla prawie 60 gatunków ssaków, 42 gatunków gadów, siedmiu płazów i 500 gatunków ptaków.

06 z 06

Wielki himalajski park narodowy, Himachal Pradesh

Jeden z najnowszych wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Indii, Wielki Himalajski Park Narodowy został dodany do listy w 2014 roku. Park znajduje się w dzielnicy Kullu w Himachal Pradesh i obejmuje około 900 kilometrów kwadratowych (90,500 hektarów). Ma cztery doliny i zróżnicowany krajobraz, który waha się od wysokogórskich szczytów sięgających ponad 6000 metrów (19,700 stóp) nad poziomem morza do lasów łęgowych na wysokości 2000 metrów (6 600 stóp) nad poziomem morza.

Ci, którzy kochają dzicz, znajdą magiczne miejsce do zwiedzania. Jego odległy, chropowaty i nieokiełznany teren sprawia, że ​​jest poszukiwany przez wędrowców. Tylko najsilniejsi i najbardziej odważni sięgają głęboko w jądro! Istnieje kilka regulowanych tras trekkingowych, trwających od trzech do ośmiu dni. Popularne są szlaki między spektakularnymi dolinami Tirthan i Sainj. Mniejsze wyczerpujące dzienne spacery są możliwe w strefie buforowej Ecozone w parku po stronie południowo-zachodniej, często odwiedzanej przez wycieczkowiczów.

Wyprawy i wycieczki są oferowane przez firmę Sunfare Himalayan Adventures, zajmującą się ekoturystyką, we współpracy z Biologiczną Organizacją Turystyczną i Awans Społeczny (organizacją społeczną, składającą się z lokalnych mieszkańców wioski). Można wchodzić w interakcje z mieszkańcami i poznawać ich działania.

Dlaczego jest to witryna światowego dziedzictwa?

Wielki Himalajski Park Narodowy jest wysoko ceniony za ochronę różnorodności biologicznej. Zagrożenia ze strony osadnictwa ludzkiego stanowią największą troskę o chronioną florę i faunę, a znaczące wysiłki skierowane są na zaangażowanie lokalnych mieszkańców w działania ochronne i budowanie silnego poczucia wsparcia.