Termin Mezoameryka pochodzi od greki i oznacza "Ameryka Środkowa". Odnosi się do obszaru geograficznego i kulturowego, który rozciąga się od północnego Meksyku aż po Amerykę Środkową, w tym terytorium, które obecnie składa się z państw Gwatemali, Belize, Hondurasu i Salwadoru. Dlatego jest postrzegany jako częściowo w Ameryce Północnej i obejmuje większość Ameryki Środkowej.
Na tym terenie rozwinęło się wiele ważnych starożytnych cywilizacji , w tym Olmeków, Zapoteków, Teotihuacanos, Majów i Azteków.
Te kultury rozwijają złożone społeczeństwa, osiągają wysoki poziom ewolucji technologicznej, budują monumentalne konstrukcje i dzielą wiele koncepcji kulturowych. Chociaż region ten jest bardzo zróżnicowany geograficznie, biologicznie i kulturowo, starożytne cywilizacje, które rozwinęły się w ramach Mezoameryki, mają pewne wspólne cechy i cechy i są w ciągłej komunikacji przez cały czas ich rozwoju.
Wspólne cechy starożytnych cywilizacji Mezoameryki:
- dieta na bazie kukurydzy, fasoli i dyni
- podobne mity pochodzenia
- system kalendarzowy
- systemy piszące
- gra w piłkę graną gumową piłką
- religijne praktyki upuszczania krwi i ofiary
Istnieje również wielka różnorodność wśród grup, które rozwinęły się w ramach Mezoameryki, z różnymi językami, obyczajami i tradycjami.
Oś czasu Mesoamerica:
Historia Mezoameryki podzielona jest na trzy główne okresy. Archeolodzy dzielą je na mniejsze podokresy, ale dla ogólnego zrozumienia te trzy są najważniejsze do zrozumienia.
Okres przedklasyczny rozciąga się od 1500 r. Pne do 200 rne W tym okresie nastąpiło udoskonalenie technik rolniczych, które umożliwiły rozwój większych populacji, podział pracy i stratyfikację społeczną niezbędną dla rozwoju cywilizacji. Cywilizacja Olmeków , określana niekiedy mianem "kultury macierzystej" Mezoameryki, rozwinęła się w tym okresie.
Okres klasyczny , od 200 do 900 rne, przyniósł rozwój wielkich ośrodków miejskich z centralizacją władzy. Niektóre z tych głównych starożytnych miast to Monte Alban w Oaxaca, Teotihuacan w środkowym Meksyku i centra Majów w Tikal, Palenque i Copan. Teotihuacan była jedną z największych metropolii na świecie, a jej wpływ rozciągał się na wiele Mezoameryki.
Okres postklasyczny , od 900 r. Po przybycie Hiszpanów na początku XVI wieku, charakteryzował się państwami-miastami i większym naciskiem na wojnę i poświęcenie. W rejonie Majów Chichén Itza był ważnym ośrodkiem politycznym i gospodarczym oraz centralnym płaskowyżem. W XIII wieku pod koniec tego okresu pojawili się Aztekowie (zwani także Mexica). Aztekowie byli wcześniej koczowniczym plemieniem, ale osiedlili się w centralnym Meksyku i założyli swoją stolicę Tenochtitlan w 1325 roku i szybko zdominowali większość Mezoameryki.
Więcej o Mesoamerica:
Mezoameryka jest powszechnie podzielona na pięć różnych obszarów kulturowych: Zachodni Meksyk, Środkowe Wyżyny, Oaxaca, region Zatoki Perskiej i obszar Majów.
Termin Mezoameryka został pierwotnie ukuty przez Paula Kirchhoffa, antropologa niemiecko-meksykańskiego, w 1943 roku.
Jego definicja opierała się na ograniczeniach geograficznych, składzie etnicznym i cechach kulturowych w czasie podboju. Termin "Mezoameryka" jest głównie używany przez antropologów kultury i archeologów, ale jest bardzo przydatny dla odwiedzających Meksyk, aby byli zaznajomieni z nim, próbując zrozumieć, jak Meksyk rozwijał się w czasie.