Kto zna kosz ogrodowy, mógł mieć tak wiele historii
Jeśli jesteś fanem Eastenders, starych komedii Ealing lub innych brytyjskich dramatów zwykłych ludzi pracy w XX wieku, prawdopodobnie widziałeś jakiegoś starego handlarza, który opiekował się małym plastrem warzyw lub miał odrobinę domowego naparu w szopie ogrodowej, jakoś usunięty z jego domu lub jego normalnych okolic.
Wymiana dialogu może wyglądać mniej więcej tak:
"Gdzie jest Artur? Nie widziałem go przez cały dzień".
"Och, on pracuje nad działką."
W codziennym języku angielskim działka to po prostu odmierzona część czegoś. Ale w brytyjskim angielskim słowo przydział ma szczególne znaczenie z historycznym rezonansem.
Twój własny tymczasowy kawałek Wielkiej Brytanii
Działki to niewielkie działki, które są wynajmowane lokalnemu mieszkańcom, aby mogli uprawiać własne owoce, warzywa i kwiaty. Historia ogródków działkowych sięga czasów anglosaskich i wciąż mierzy się je w anglosaskim pomiarze prętów lub słupów . Przydział 10 prętów lub słupów wynosi około 250 metrów kwadratowych lub 300 metrów kwadratowych.
Grunt może być własnością lokalnej rady, władz kościelnych lub stowarzyszeń działek lub może być własnością prywatnego właściciela. Roczny czynsz może wynosić zaledwie 8 £ rocznie, do około 125 £, a większość umów najmu trwa bardzo długo.
Pochodzenie działek
Pomysł pochodzi z okresu średniowiecza, kiedy większość wiosek posiadała wspólną ziemię, na której lokalni biedni ludzie mogli wypasać zwierzęta lub uprawiać małe uprawy na własne potrzeby.
W XVI wieku ta wspólna ziemia zaczęła być otoczona przez prywatnych właścicieli. Stopniowo, gdy coraz więcej gruntów było zamkniętych, a społeczeństwo stawało się coraz bardziej uprzemysłowione, ludzie przenosili się do miast i miasteczek, a problemy ubogich w miastach mnożyły się.
W XIX wieku jedną z prób rozwiązania tego problemu było zapewnienie domków pracowniczych z wystarczająco dużymi ogrodami z tyłu, aby mogły rozwijać prywatną żywność.
W rzeczywistości na obrzeżach niektórych miast wciąż można znaleźć maleńkie domki w zabudowie szeregowej z wyjątkowo dużymi podwórkami - pozostałością z tamtych czasów.
W połowie XIX wieku, w obliczu braku jakiegokolwiek państwa opiekuńczego i narastającego problemu ubóstwa miejskiego i niedożywienia, wydano szereg ustaw zobowiązujących władze lokalne do utrzymania gruntów pod działki.
Kopanie dla zwycięstwa
Dla wiktoriańskich dobroczyńców, działki były sposobem na to, co charytatywni godni uważali za "próżnującego biedaka", aby produktywnie wykorzystywać swój czas poza pubami i "demonicznym napojem". Później, podczas I wojny światowej, kiedy niemieckie blokady spowodowały poważne niedobory, ogródki działkowe stały się popularne z konieczności. I pod koniec pierwszej wojny światowej działki zostały udostępnione "biednym pracującym" i powracającym żołnierzom.
Ruch przydziału po raz kolejny stał się popularny podczas II Wojny Światowej, kiedy kampania pod nazwą Kopanie Zwycięstwa zachęcała wszystkich do uprawiania żywności, aby wyżywić siebie i naród.
Przydziały dzisiaj
Jeśli podróżujesz po Wielkiej Brytanii koleją, często zobaczysz pola podzielone na działki wzdłuż linii kolejowej. Wyglądają jak małe farmy ciężarówek, często z rozwalającymi się szopami, szklarniami, a nawet małymi przyczepami.
W szczytowym momencie ruchu działkowego na przełomie XIX i XX wieku przedsiębiorstwa kolejowe oddawały swoim robotnikom działki na wysypiskach wzdłuż sadzonek i bocznic kolejowych. Wiele z nich pozostaje do dziś i nadal są w użyciu.
Inne przydziały, będące własnością lub chronione przez władze lokalne lub Kościół anglikański , wciąż można znaleźć w pobliżu osiedli komunalnych i na obrzeżach małych miast. Po raz kolejny, gdy rośnie popularność własnych produktów, mieszkańcy miast i mieszkańcy mieszkań w miastach dołączają do list oczekujących, aby dostać się na te małe działki - które są rzadkie jak przysłowiowe zęby kury.
Brytyjskie National Allotment Society ma więcej informacji na temat działek, ich historii i ich roli dzisiaj.
A przydziały były nie tylko zjawiskiem brytyjskim. W USA podczas II wojny światowej znane były jako ogrody zwycięstwa.
Nadal można odwiedzić najstarsze i ostatnie przydziały z czasów II wojny światowej w Ameryce, Fenway Victory Gardens, siedmio akrowe działki w centrum Bostonu, hodowane przez 500 indywidualnych ogrodników.