Ładny budynek, świetna lokalizacja - ale historia jest ważna
Latarnia morska strzegąca wejścia do Howth Harbour jest bez wątpienia malowniczą ucztą. Tutaj masz stary budynek, który z natury uosabia zarówno tęsknotę za podróżą za granicą, jak i chorobę domową, której doświadczasz. Można to uznać za pożegnanie i powitanie. Jako symbol przygód podróży, symbol powrotu do domu. Ale dla każdego, kto interesuje się irlandzką historią, jest to także symbol walki o niepodległość Irlandii, jak powie ci mała tablica w latarni morskiej.
Rzućmy więc okiem na lokalizację i historię budynku:
Latarnia morska w Howth Harbour - domyślnie niedozwolone
Ktokolwiek udaje się nie dostrzec latarni morskiej podczas wizyty w porcie Howth na północnym krańcu zatoki Dublin Bay, musi być prawnie niewidomy, kręcić się w gęstej mgle lub, co najgorsze, całkowicie skupiać się na swoim smartfonie i ignorując prawdziwe życie. Ponieważ latarnia morska znajduje się nie tylko w widocznym miejscu przy wejściu do portu, ale także dość duża i imponująca (głównie ze względu na swoje odosobnione położenie, trzeba przyznać).
Te drugie cechy, duże i imponujące, wynikają po części z podwójnego przeznaczenia latarni morskiej. Latarnia była nie tylko latarnią morską, ale także grubą okrągłą ścianą, która obejmowała pozycję pistoletu. Ponieważ w czasach post-napoleońskich nie każdy odwiedzający był mile widziany w nowym porcie, a złego umysłowo Johnny'ego Cudzoziemca (najprawdopodobniej Jean l'Etranger) nie wolno było dostać się do portu.
W rzeczywistości, odwiedzając latarnię morską Howth Harbour i rozejrzeć się, można zauważyć kilka twierdz obronnych z tej samej epoki, tzw. Wieże Martello, rozrzucone w pobliżu.
Krótka historia latarni morskiej Howth Harbour
Można powiedzieć, że potężna latarnia morska była kosztownym błędem, w kontekście znacznie droższego błędu, jakim był sam port w Howth - od XVII wieku istniał tu tylko niewielki nabrzeże, z którego korzystali miejscowi rybacy i dogodny punkt do rozładunku węgiel i materiały do latarni morskiej na Howth Head (później zastąpione latarnią morską Baily) .
Dopiero ok. 1800 roku zdecydowano, że Howth będzie dobrą alternatywą dla Pikeonhouse Packet Station i że należy tu zbudować nowy port.
Pierwszy kamień z nowego portu Howth został położony w 1807 roku, kamień granitowy używany w budownictwie był wydobywany lokalnie (w Kilrock), gospodarka huczała. I niemal natychmiast się załamał, ponieważ piasek i błoto napłynęły do portu w rekordowym czasie, a utrzymywanie wystarczającej głębokości dla statków pakietowych z Holyhead (Walia) okazało się niekończącym się, kosztownym przedsięwzięciem. Zbyt drogie, żeby nadążyć. Niemniej jednak w styczniu 1818 roku latarnia została ukończona, chociaż światło nie było oświetlone z powodu biurokracji. Kiedy więc Post Master General of England zdecydował, że pakiety zostaną zatrzymane w Howth od lipca tego samego roku (przeniesienie tego biznesu do Dun Laoghaire), sytuacja stała się nieco gorączkowa.
Głównie ze względu na to, że "ukończona" latarnia morska nie była naprawdę porysowana i trzeba było dokonać szybkich ulepszeń. Ale ostatecznie, 1 lipca 1818 roku, uruchomiono stałe czerwone światło z 12 lampami naftowymi. W solidnej wieży o wysokości około 14,5 metra i bardzo podobnej do projektu Renniego, który działał już w pobliżu Holyhead. Zaledwie 18 lat później Ministerstwo Skarbu podniosło niewygodne pytanie, czy w ogóle trzeba zapalić latarnię morską Howth Harbour z powodu utraty pakietów do Dun Laoghaire.
Inspektor Halpin, w imieniu komisarzy, przedstawił sprawę, że Skarb Państwa nie zapewnił środków finansowych, a port Howth wciąż był w jakiś sposób przydatny jako port schronienia w sytuacjach kryzysowych. Więc trzymali ją zapaloną. Z przestarzałą technologią.
Dopiero po drugiej wojnie światowej rozważono elektryczność jako sposób na oświetlenie. I wreszcie zainstalowano - 250-watowa lampa na zasilaniu bateryjnym (stale ładowana przez sieć elektryczną) zastąpiła stare oświetlenie olejowe na początku 1955 r., Które trwało do 1982 r. - tak jak podczas modernizacji Howth Harbor latarnia została skutecznie zwolniona przez małą nową wieżę i potężne światło na przedłużeniu East Pier. Jednak latarnia Howth Harbour została zachowana w pierwotnej (ale nieoświetlonej) formie, nadal służy jako znak dzienny, pomoc w nawigacji w dobrych warunkach.
Howth Harbour Lighthouse w irlandzkiej historii
Latarnia morska Howth Harbour stała się scenerią dla doniosłego wydarzenia, gdy 26 lipca 1914 r. Autor Erskine Childers (jego "The Riddle of the Sands" nadal jest pierwszorzędnym thrillerem szpiegowskim) przybył tutaj z zapasem dla wolontariuszy z Irlandii . Nielegalne dostawy. Żeglując prywatnym jachtem "Asgard", Childers był skutecznie działającym na broń i przywiózł skrzynię broni do Irlandii. Nie ma lekkiej ironii w tym, że Childers ostrzegał przed niemiecką inwazją na Anglię w swoim bestsellerze ... ale wypłynął z Hamburga do Howth z bronią dostarczoną przez Niemców, by użyć go przeciwko siłom brytyjskim.
I z tendencją historii do przejścia od wzniosłości do absurdu, Childers został później stracony za posiadanie nielegalnej broni podczas irlandzkiej wojny domowej. Pistolet, który został przedstawiony jako symbol wdzięczności za jego działa na broń.
Howth Harbour Lighthouse Essentials
- Strona internetowa : Więcej informacji na temat irlandzkich latarni morskich można znaleźć na stronie internetowej Commissioners of Irish Lights.
- Wskazówki : Latarnia morska Howth Harbour znajduje się na końcu East Pier w Howth Harbour, ale można ją obejrzeć również pod koniec krótszego West Pier. Jest to najłatwiejszy dostęp, ponieważ można jechać do końca West Pier (nie jest to zalecane w słoneczne weekendy). Lepszym pomysłem jest zaparkowanie w dowolnym miejscu w Howth Harbor i albo spacer wzdłuż East albo West Pier (albo, jeszcze lepiej, obu) dla dobrego wyglądu. Z ruin opactwa Saint Mary's można również podziwiać wspaniały widok na port Howth Harbour .
- Transport publiczny : Stacja kolejowa Howth (terminal do usługi DART ) jest cytatem w pobliżu West Pier i Dublin Bus przystanki znajdują się w pobliżu West Pier i East Pier.