Rhyolite Ghost Town

01 z 08

Rhyolite Ghost Town jest wyjątkowy

Rhyolite urodził się w gorączce złota. Stało się tak, gdy Shorty Harris i Ed Cross zdobyli złoto w sierpniu 1904 r. W górach Bullfrog na zachód od Death Valley.

Jedno z miast, które powstało po strajku, nazywało się Rhyolite, nazwanym tak dla unikalnej wulkanicznej skały tego obszaru.

Rhyolite rosło tak długo, jak długo utrzymywało się złoto, od 1905 do 1910 roku. W czasach swojej świetności Rhyolite miał trzy linie kolejowe, trzy gazety, trzy baseny, trzy szpitale, dwa zakłady pogrzebowe, operę i symfonię oraz 53 salony.

W 1914 r. Rhyolite upadało, a do 1919 r. Było opuszczonym miastem duchów. Jego ostatni mieszkaniec zmarł w 1924 roku.

Wyjątkowe wśród górniczych miast, Rhyolite miał wiele budynków wykonanych z trwałych materiałów, a nie z płótna i drewna, więc jest więcej do zobaczenia niż w wielu innych miejscach gorączki złota w tej części kraju.

Dotarcie do Rhyolite

Aby dostać się do Rhyolite z Death Valley, skręć na wschód z Hwy 190 około 19 mil na północ od Furnace Creek na Daylight Pass Road. Stamtąd jest około 20 mil. Skręć w lewo na znak Rhyolite kilka mil po przekroczeniu granicy Nevada.

02 z 08

Dom z butelkami

Australijczyk Tom Kelly zbudował swój dom butelki Rhyolite w 1906 roku.

To było zanim kolej dotarła do Rhyolite, a materiały budowlane były rzadkością. Zamiast szukać drewna, które jest prawie niemożliwe do odnalezienia, Kelly użył błota z glinki, aby pomieścić razem 50 000 szklanych butelek, które składają się na jego trzypokojowy dom w kształcie litery "L".

03 z 08

Railroad Depot

W Las Vegas i Tonopah Railroad zaczęły kursować pociągi do Rhyolite w 1906 roku. Ich stacja była budynkiem w stylu hiszpańskim, który kosztował 130 000 $. W pewnym momencie do Rhyolite dotarły trzy różne firmy kolejowe.

W latach 30. XX wieku stara zajezdnia stała się kasynem i barem, a później stała się małym muzeum i sklepem z pamiątkami, który był otwarty w latach 70. XX wieku.

04 z 08

Dom Caboose

Ludzie zamienią prawie wszystko w dom podczas gorączki złota, zwłaszcza jeśli są na pustyni, gdzie brakuje materiałów budowlanych. W rzeczywistości, nieużywane kabiny zamienione w domy były niegdyś powszechnym widokiem na Starym Zachodzie Ameryki.

Ta kambuzowa rezydencja znajduje się naprzeciwko dworca kolejowego Rhyolite. Był używany jako stacja benzynowa podczas boomu turystycznego Rhyolite w 1920 roku.

05 08

Porter Brothers Store

Drugi sklep, zbudowany tutaj przez Braci Porterów, sprzedawał materiały eksploatacyjne, żywność i pościel. Budynek miał kiedyś duże szklane okna, aby ludzie mogli łatwo zobaczyć, co mają na sprzedaż. Bracia Porter byli starymi profesjonalistami w sprzedaży rzeczy podczas gorączki złota. Wraz z tym w Rhyolite otworzyli sklepy w pobliskich miastach Ballarat, Beatty i Pioneer.

Podobnie jak samo miasto, sklep braci Porterów był krótkotrwały, otwarcie w 1902 r. I zamknięcie go w 1910 r. Następnie HD Porter został miejscowym poczmistrzem i pozostał w mieście do 1919 r.

06 08

Szkoła

W 1907 r. Rhyolite miał około 4000 mieszkańców. Miał betonowe chodniki, oświetlenie elektryczne, linie telefoniczne i telegraficzne. W szczytowym momencie szkoła Rhyolite miała ponad 200 dzieci. Jest to druga szkoła zbudowana w Rhyolite, zbudowana kosztem 20 000 $ w 1909 roku. Miała kiedyś dach z hiszpańskiej dachówki i dzwonnicę.

07 z 08

Cook Bank

Najwyższy budynek w Rhyolite, budynek Cook Bank kosztował jego właściciela 90 000 dolarów na budowę.

Był to największy budynek w mieście, z dwoma sklepieniami, podłogami z włoskiego marmuru, mahoniową stolarką, lampami elektrycznymi, bieżącą wodą, telefonami i wewnętrzną hydrauliką. Zamknięcie w Rhyolite zamknęło się w 1910 roku.

08 08

Goldwell Open Air Museum

Te upiorne postacie są częścią zewnętrznego muzeum rzeźby niedaleko Rhyolite.

Muzeum na otwartym powietrzu Goldwell powstało w 1984 roku, kiedy belgijski artysta Albert Szukalski stworzył instalację rzeźbiarską w pobliżu opuszczonej stacji kolejowej Rhyolite. Pokazane powyżej dzieło składa się z widmowych, naturalnej wielkości form, które tworzy się, układając pokryte warstwą gipsu płótno nad żywymi modelami, które stały pod nim, dopóki tynk nie jest wystarczająco sztywny, by stać samodzielnie. Aranżacja przywodzi na myśl Ostatnią Wieczerzę Leonarda da Vinci.

Szukalski stworzył też dzieło Ghost Rider, z podobną postacią, przygotowującą się do zamontowania roweru. Trzej inni belgijscy artyści dodali nowe prace do projektu po śmierci Szuzalskiego w 2000 roku. Są wśród nich: Lady Desert: Wenus z Nevady , rzeźba z pustaków w kształcie żużla autorstwa Hugo Heyrmana, Tribute to Shorty Harris , Fred Bervoets i mocno rzeźbiona wersja kobieca Icarus Dre Petersa wraz z kilkoma innymi.

Muzeum jest organizacją non-profit i członkiem stowarzyszenia Alliance of Artists Communities. Czerwona Stodoła w muzeum jest miejscem festiwalu sztuki zwanego Albert Tarantella, który odbywa się każdego roku w październiku.

Wejście do muzeum jest bezpłatne i jest otwarte 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.