Choroba wysokościowa w Peru

Soroche Prevention, objawy, leczenie i więcej

Choroba wysokościowa, znana jako soroche w Peru, może wystąpić na wysokości 8000 stóp (2500 m) nad poziomem morza. Ze względu na zróżnicowaną geografię Peru , prawdopodobnie osiągniesz tę wysokość - i poza nią - w pewnym momencie Twojego pobytu.

Bezdech jest typowy na tych wysokościach, ale trudno przewidzieć, czy i na ile choroba wysokościowa wpłynie na ciebie jako na osobę.

Ryzyko choroby na wysokości w Peru

Jak ryzykowne jest to, że choroba wysokościowa w Peru jest prawie niemożliwym pytaniem do odpowiedzi, poza prostym faktem, że im wyżej idziesz, tym większe potencjalne ryzyko.

Choroba wysokościowa może uderzyć nawet najsilniejszego, najzdrowszego podróżnika. Jak tylko przekroczysz znak 8000 stóp, jesteś narażony na ostrą chorobę górską (AMS), najłagodniejszą i najczęstszą postać tego schorzenia.

Istnieją również cięższe formy: obrzęk płucny o dużej wysokości (HAPE) i obrzęk mózgu o dużej wysokości (HACE). Oba mogą występować w odległości około 8000 stóp, ale są bardziej powszechne na wysokości około 12 000 stóp (3 600 metrów) i więcej.

Nie ma sposobu, aby dowiedzieć się wcześniej, jeśli jesteś podatny na chorobę wysokościową. Według Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorób "to, w jaki sposób podróżnik zareagował na dużą wysokość wcześniej, jest najbardziej wiarygodnym przewodnikiem dla przyszłych podróży, ale nie jest nieomylne".

Objawy choroby wysokościowej i leczenie

Ilekroć przekroczysz 8000 stóp stóp w Peru, zawsze powinieneś traktować pewne objawy jako objawy choroby wysokościowej. Objawy ostrej choroby wysokościowej obejmują:

• Bóle głowy
• Nudności
• Wymioty
• Zawroty głowy
• Letarg
• Słaby sen
• Utrata apetytu

Strona internetowa Altitude.org opisuje objawy jako "bardzo podobne do naprawdę złego kaca". Dwie cięższe postaci choroby wysokościowej, HAPE i HACE, wykazują podobne, aczkolwiek nasilone objawy, czasami z dodatkowymi objawami, takimi jak ciężki kaszel, niebieski usta lub nieracjonalne zachowanie.

We wszystkich przypadkach najlepszym sposobem leczenia jest zejście. Jeśli wybranie się na niższą wysokość nie jest możliwe, pozostań tam, gdzie jesteś i odpocznij przez dzień lub dwa. Pomocne mogą być również tabletki acetamolamidu (diamoksu). Cokolwiek robisz, nie idź wyżej.

Zapobieganie chorobom wysokościowym

Skuteczna profilaktyka jest zawsze lepsza od leczenia, dlatego należy pamiętać o następujących wskazówkach przed udaniem się na peryferyjne miejsca w Peru:

• Powolne wspinanie jest zawsze najlepszą opcją. O ile to możliwe, daj swojemu ciału czas na dostosowanie się do wysokości. Właściwa aklimatyzacja jest najlepszą obroną przed chorobą wysokościową.

• Spokojnie przez pierwsze 24 godziny na wysokości - nie poddawaj się i nie idź wyżej. Jest to szczególnie ważne, jeśli przylatujesz samolotem.

• Unikaj alkoholu, tytoniu i tabletek nasennych. Dbaj o nawodnienie, pijąc dużo wody.

• Jedz dużo węglowodanów (takich jak makaron, ziemniaki i chleb).

• Pić herbatę z koki lub żuć liście koki po przyjeździe na wysokość i podczas pobytu. Choć w dużej mierze nieudowodnione naukowo, miejscowi za to przysięgają. Należy pamiętać, że liście koki, podczas gdy legalne w Peru, mogą sprawić, że test narkotykowy okaże się pozytywny dla kokainy .

• Lekarstwo jest również opcją. Acetazolamid jest najczęstszym rodzajem "pigułki soroche". Inne opcje istnieją, ale nie są one substytutem właściwej aklimatyzacji. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem leku na chorobę wysokościową.

Miejsca docelowe dużej wysokości w Peru

Choroba wysokościowa nie będzie problemem w miastach położonych wzdłuż wybrzeża oraz w nizinnych regionach dżungli Peru. Na wyżynach można jednak szybko znaleźć się na wysokości 8000 stóp (2500 m) i powyżej miejsca, w którym może wystąpić choroba wysokościowa.

Oto kilka godnych uwagi miejsc położonych blisko 8 000 stóp lub więcej. Aby uzyskać dokładniejszą listę wysokości, zobacz tabelę wysokości dla peruwiańskich miast i atrakcji turystycznych .